życiorys 1852-1863 | życiorys 1864-1893 | twórczość polityczna twórczość patriotyczna | kontakt <<< Strona główna Życiorys. Po powstaniu styczniowym (1864-1893) W 1864 roku obraz "Kazanie skargi" odniósł spektakularny sukces. Został on wkrótce sprzedany za sporą sumę. W tym samym roku wziął ślub z Teodorą Giebułtowską, a następnie w 1865 roku odbywa z nią podróż do Paryża, odznaczony złotym medalem za "Kazanie skargi". W tym samym roku rodzi się syn Tadeusz. W 1867 roku przychodzi na świat drugie dziecko - córka Helena. W 1867 roku Matejko otrzymuje cesarskie stypendium, a następnie wyjeżdża do Wiednie na studia muzyczne. Potem wyjechał do Paryża, gdzie jego obraz "Rejtan" został zakupiony przez Franciszka Józefa. W kraju natomiast obraz został źle przyjęty i stąd wynikał bardzo zajadły konflikt z najbardziej wpływową grupą odbiorców sztuki. W 1869 roku Matejce rodzi się druga córka. W 1870 roku Matejko odbywa podróż do Paryża, że nastąpiło jego uroczyste przywitanie przez Polonię, zgromadzoną na dworcu. Artysta otrzymuje Krzyż Kawalerski Legii Honorowej po wystawieniu "Unii Lubelskiej". W 1872 roku artysta zostaje członkiem nadzwyczajnym Akademii Umiejętności. Za wpływy odkupił rodzinną kamienicę na ulicy Floriańskiej i przystosował ją do swoich potrzeb. Rok później Czesi proponują mu objęcie stanowiska dyrekora Akademii Sztuk pięknych, jednak odmawia. Przyjął natomiast stanowisko dyrektora Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie, które to stanowisko piastował do śmierci. W tym samym roku zostaje członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu. W 1876 roku Matejko wykupił folwark w Krzesławicach pod Krakowej (dzisiejsza Nowa Huta). Do dworu dobudowuje pracownię oraz buduje istniejącą do dziś szkołę. Zaczęła się pogłębiać choroba psychiczna jego żony. W 1878 roku rodzi się i umiera 3 córka Matejki, Regina. W tym samym roku olbrzymi sukces odniósł obraz "Bitwa pod Grunwaldem" oraz otrzymuje złoty medal w Paryżu za Unię lubelską, Zawieszenie dzwonu Zygmunta i Portret Wacława Wilczka. W listopadzie wyjeżdża z żoną do Włoch, zwiedzając Triest, Wenecję, Bolonię, Rzym, Florencję i Neapol, uhonorowany członkostwem Akademii Rafaelowskiej w Urbino. Matejko zmarł w 1893 roku.